Hier staat de partij voor

CD&V, voluit Christen-Democratisch en Vlaams, is een Vlaamse partij die zich baseert op het christelijke gedachtegoed. Zo pleit ze voor het belang van het gezin en families, een respectvolle en warme samenleving en de waarde van elke mens. 

Concreet betekent dat dat CD&V in zijn programma welzijn, zorg en gezondheid hoog in het vaandel draagt, maar ook streeft naar een goed inkomen voor iedereen. Maar ethisch mag je CD&V dan weer conservatief noemen: bij thema’s als abortus of euthanasie wil de partij liever niet te veel of te snelle versoepelingen.

Doordat de partij die conservatievere standpunten verenigt met zachtere sociaaleconomische stellingen, wordt ze vaak als ‘centrumpartij‘ bestempeld. Die centrumpositie zorgt er bovendien voor dat CD&V vaak betrokken wordt bij regeringscoalities. In de voorbije 80 jaar hebben de christendemocraten maar zelden in de oppositie gezeten.

Bij dat besturen, werken de christendemocraten graag samen met “het middenveld”, zoals vakbonden, beroepsfederaties en allerhande verenigingen. CD&V probeert zo ook de stem te zijn van landelijke gebieden en van de boeren.Een (korte) geschiedenis van de partij

De CVP, de christelijke volkspartij, positioneert zich als een brede, christelijk geïnspireerde centrumpartij met aandacht voor de arbeidersklasse. De partij speelt al snel een belangrijke rol. Vanaf 1958 zal de CVP erin slagen maar liefst 41 jaar lang in de regering te zitten en in het overgrote merendeel van die regeringen de premier te leveren.

Met name in de jaren 70 kent de CVP topjaren, met figuren als Gaston Eyskens, Leo Tindemans en Wilfried Martens. Maar tegelijk slabakt de economie en stijgt de werkloosheid. De CVP-regeringen met Martens en later Jean-Luc Dehaene moeten in de jaren 80 en 90 een streng economisch herstelbeleid op poten zetten en de kiezer kan dat niet smaken.  

De dioxinecrisis in 1999 is er te veel aan voor de CVP. De partij leidt een zware verkiezingsnederlaag en belandt voor het eerst sinds 1958 in de oppositie.

De CVP kiest daarop voor een interne hervorming en komt in 2001 naar buiten met een nieuwe naam: Christen-Democratisch en Vlaams, kortweg CD&V. Dat levert niet onmiddellijk iets op. Pas wanneer de partij in 2004 in kartel gaat met de jonge N-VA, boekt ze winst. 

De grote verkiezingsoverwinning van 2007, met kopman Yves Leterme, legt de verwachtingen voor nieuwe communautaire hervormingen hoog, maar er komt niks van in huis omdat de Franstalige partijen blijven weigeren. Het kartel met N-VA valt uit elkaar in 2008.  

PreviousNext